Ispunjenje amaneta i iskrenost u govoru

Moralna izgradnja

Među najvažnijim obavezama je da čovjek bude povjerljiv, da ispunjava zavjet i da iskreno govori. Postojanje toga je znak vjerovanja, a nepostojanje je znak licemjerja. O važnosti navedenih osobina je dovoljno reći da Uzvišeni Bog u Kur'anu opisuje poslanike osobinama kao što su “poslanik pouzdani” ili “savjetnik povjerljivi”, te iskreni. Naprimjer, o Nuhu, a.s., kaže:

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

“Kad im brat njihov Nuh reče: ʻZar se Boga ne bojite? Ja sam vam, uistinu, Poslanik pouzdani.ʼ” (Eš-Šu‘ara, 106–107)

O Hudu, a.s., objavljuje:

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

“Kad im brat njihov Hud reče: ʻZar se Boga ne bojite? Ja sam vam, uistinu, poslanik pouzdani...ʼ” (Eš-Šu‘ara, 124–125)

Na drugom mjestu je objavljeno da je Hud, a.s., kada ga je narod prozvao neukim i maloumnim, odgovorio:

يَا قَوْمِ لَيْسَ بِى سَفَاهَةٌ وَلَكِنِّى رَسُولٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ۝ أُبَلِّغُكُمْ رِسَالاتِ رَبِّى وَأَنَاْ لَكُمْ نَاصِحٌ أَمِينٌ

“O narode moj, nisam ja neznalica, nego sam poslanik Gospodara svjetova; dostavljam vam poslanice Gospodara svoga, i ja sam vam savjetnik pouzdani.” (El-A‘raf, 67–68)

O poslaniku Salihu, a.s., je isto tako objavio:

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

“Kad im brat njihov Salih reče: ʻZar se Boga ne bojite?Ja sam vam, uistinu, poslanik pouzdani.ʼ” (Eš-Šu‘ara, 142–143)

A kada je Lutov, a.s., narod zanijekao poslanike Božije, u Kur'anu je rečeno:

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

“Kad im brat njihov Lut reče: ʻZar se Boga ne bojite?  <big>Ja sam vam, uistinu, poslanik pouzdani.ʼ” (Eš-Šu‘ara, 161–162)

Također je o Poslaniku Šuajbu, a.s., objavljeno:

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

“Kad im Šuajb reče: ʻZar se Boga ne bojite?  <big>Ja sam vam, uistinu, poslanik pouzdani.ʼ” (Eš-Šu‘ara, 177–178)

Kur'an i o Musau, a.s., kaže:

وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ۝ أَنْ أَدُّوا إِلَىَّ عِبَادَ اللهِ إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

“A prije njih Mi smo faraonov narod u iskušenje stavili; pa im dođe poslanik plemeniti: ‘Predajte mi robove Božije, jer ja sam vam Poslanik pouzdani.ʼ” (Ed-Duhan, 17–18)

U drugom ajetu, koji govori o trenutku kada se Musa zaputio prema Medjenu, časni Kur'an kaže:

وَلَمَّا وَرَدَ مَاءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ أُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِن دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودَانِ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا قَالَتَا لَا نَسْقِى حَتَّى يُصْدِرَ الرِّعَاءُ وَأَبُونَا شَيْخٌ كَبِيرٌ ۝ فَسَقَى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ إِنِّى لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ

A kad stiže do vode medjenske, zateče kod nje skupinu ljudi kako napajaju stoku, a malo podalje od njih ugleda dvije žene koje su je od vode odbijale. ʻŠta je s vama?ʼ – upita on. ʻMi ne napajamo dok čobani ne oduʼ – odgovoriše one – ʻa otac nam je veoma star.ʼ</big> <big>I on im je napoji, a onda se skloni u hladovinu i reče: ʻGospodaru moj, kakvo god mi dobro dadneš, zaista mi je potrebno!ʼ” (El-Kasas, 23–24)

U Kur'anu se zatim kaže:

فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِى عَلَى اسْتِحْيَاءٍ قَالَتْ إِنَّ أَبِى يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَا

“I jedna od njih dvije mu dođe poslije, idući stidljivo i reče: ʻOtac moj te zove da te nagradi zato što si nam stoku napojio!ʼ” (El-Kasas, 25)

Nakon toga je Musa, a.s., došao do Šuajba, a.s.:

قَالَتْ إِحْدَاهُمَا يَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِىُّ الْأَمِينُ

“O oče” – reče jedna od njih – “uzmi ga u najam; najbolje da unajmiš ovako snažna i pouzdana.” (El-Kasas, 26)

Ovo su samo neki od ajeta u kojim je Uzvišeni Gospodar opisao neke od Svojih poslanika, i sama ta činjenica je dokaz važnosti povjerljivosti. U svakom slučaju, časni Kur'an ljudima naređuje da, slijedeći Božije poslanike, a.s., budu povjerljivi i da, ako im bude povjeren neki amanet, učine sve da ga sačuvaju i vrate vlasniku:

إِنَّ اللهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّواْ الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا

“Bog vam naređuje da preuzete amanete vratite vlasnicima njihovim...” (En-Nisa, 58)

Kada časni Kur'an nabraja odlike vjernika, spominje čuvanje amaneta i ispunjavanje obećanja i zavjeta:

وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُون

“I oni koji o povjerenim im amanetima i obavezama svojim brigu vode...” (El-Mu'minun, 8)

TPL_GK_LANG_LOGIN_POPUP

fb iconTPL_GK_LANG_FB_LOGIN_TEXT